Duzeka.pl

Katalog

Film A-Z

OPIS PRODUKTU

5.05.2017, 14:07
  • Tytuł Żywioł. Deepwater Horizon
  • Tytuł oryginalny Deepwater Horizon
  • Reżyser Peter Berg
  • Dystrybutor Monolith
  • Obsada Mark Wahlberg, Kate Hudson, Kurt Russell, John Malkovich
  • Data premiery 2016-09-30

OCENA

Żywioł. Deepwater Horizon

Zrealizowany z bezprecedensowym rozmachem, oparty na niezwykle dramatycznych faktach film producentów serii "Transformers" i "Życia Pi".   

Załoga największej i najnowocześniejszej platformy wiertniczej na świecie musi stawić czoła niewyobrażalnej potędze morskiego żywiołu podczas katastrofy o niespotykanej dotąd skali.    

Zbudowana w Zatoce Meksykańskiej platforma Deepwater Horizon jest wielkości małego osiedla i wysokości wieżowca. Ma wydobywać niespotykane dotąd ilości ropy przynosząc swoim właścicielom  krociowe zyski. Podczas rozruchu wydobycia dochodzi jednak do awarii, która wkrótce doprowadza do serii eksplozji i pożaru platformy. Jednocześnie w Zatoce rozpoczyna się sztorm. Kapitan Mike Williams otrzymuje informację, że służby ratunkowe nie będą w stanie przyjść załodze z pomocą ze względu na ekstremalne warunki pogodowe. Wiedząc, że w każdej chwili może dojść do zatonięcia platformy, Williams zrobi wszystko, by ocalić swoich ludzi.  



RECENZJA

Kiedyś BP było jednym z moich ulubionych koncernów. Być może dałam się złapać na to zielone, przyjazne (skojarzeniowo) środowisku logo, albo na reklamy udoskonalonego paliwa (mniej spalin, czyszczenie silnika czy większy zasięg na jednym baku to zawsze sensowne propozycje), tudzież na miłą obsługę i kartę na punkty lub po prostu schludność stacji, które zawsze zachęcały czystymi podłogami i nowoczesnym wyposażeniem. Po wydarzeniach z 2010 roku zaczęłam tam bywać rzadziej. Odkąd obejrzałam "Żywioł. Deepwater Horizon" najchętniej już nigdy nie skorzystałabym z ich usług.


Ale po kolei. Był rok 2010, gdy świat obiegła informacja o największej katastrofie ekologicznej w dziejach ludzkości. Wybuch w Zatoce Meksykańskiej na platformie Deepwater Horizon należącej do koncernu BP nie tylko zabił 11 osób i ranił 17, ale przede wszystkim spowodował nieodwracalne skutki dla środowiska. Zniszczenia szacowane są w miliardach dolarów, jeżeli chodzi o ludzi oraz, nie mniej porażająco, jeżeli chodzi o faunę o florę. Szybko okazało się, że wybuch był efektem zaniedbań ze strony właścicieli platformy, czyli BP. Film Petera Berga rekonstruuje właśnie wydarzenia z ostatniego dnia funkcjonowania platformy Deepwater Horizon.


Wszystko zaczyna się od ludzi. Kapitan Mike Williams (Mark Wahlberg) pewnego słonecznego dnia po raz kolejny żegna się z rodziną (żonę bohatera gra Kate Hudson). To ma być jeszcze jedna typowa zmiana w pracy. Jednak już wtedy coś nie daje mu spokoju, wydaje się zamyślony, ma złe przeczucia (nie chodzi tu oczywiście o sprawy duchowe, a analizę problemów platformy i jej znajdowanie się w kulminacyjnym momencie wykonywania odwiertu). Na miejscu jest już delegacja koncernu BP - m.in. Vidrine (John Malkovich). Mimo uwag doświadczonego kierownika platformy, Jimmy?ego Harrella (Kurt Russell), przedstawiciele zarządu wymuszają kolejne działania. W końcu platforma ma opóźnienia, ludzie boją się bez powodu, a wskazania maszyn mogą być fałszywe (co potwierdzają jakieś teorie, w których orientuje się tylko Vidrine). Katastrofa wisi w powietrzu.


Zaczyna się jak bajce. Słoneczko świeci, rodzina z pełnymi nadziei na powrót bohatera uśmiechami, odprowadza go na transport; postaci żartują i radośnie poklepują się po plecach. Sielankę zakłócają jedynie nieznaczące drobnostki, jak fioletowy krawat przedstawiciela BP (to barwa zarezerwowana dla sygnału o stanie najwyższego zagrożenia na platformie). Widz ma czas, by poznać nie tylko zasady panujące w tym konkretnym miejscu na wodzie, ale przede wszystkim by poznać bohaterów tej historii. Kolejne plany i troski przemykające w ich niezobowiązujących dialogach oraz podstawowe cechy charakteru. Potem czas przystąpić do pracy. Nikt nigdzie się nie spieszy. Wszyscy mają czas. Jeszcze tylko wirtualna rozmowa z rodziną, zmiana stroju i można brać się do roboty. Najpierw sielankę zakłócają awantury z wysłannikami BP, potem odczyty sprzętu i kolejne testy. Atmosfera się zagęszcza. Widz jeszcze nie wie, co jest nie tak, ale przecież zna już tę historie i ma świadomość nadchodzącej tragedii. Mimo to, gdy akcja rozkręca się na dobre jest zaskoczony i zestresowany. Zaciskając kciuki kibicuje dobrym postaciom i życzy śmierci wrogom, absolutnie zapominając, że to historia oparta na faktach i już się rozegrała.


Tak, jak jednoznaczny i jednostronny jest opis fabuły filmu, tak i jednostronny jest sam film. Od samego początku wiadomo, kto, po jakiej stronie barykady się znajduje. Williams to ucieleśnienie cnót wszelakich - kochający mąż, zaangażowany ojciec, fantastyczny przyjaciel i skrupulatny pracownik. Gdy dochodzi do tragedii na pierwszym miejscu stawia bezpieczeństwo innych, nie swoje. Być może dystansuje to nieco odbiorcę od wrażenia autentyczności, ale z pewnością nie zmniejsza zaangażowania w akcję. Zwłaszcza, gdy postać Wahlberga odnosi kolejne sukcesy w walce z żywiołem i chwilami wydaje się nawet, że ma on jakieś szanse (a przecież wiadomo, że jest inaczej). Nie mniej altruistyczny okazuje się uwielbiany przez załogę Pan Jimmy. Pod jego twardym spojrzeniem cichną wszelkie dyskusje, a w chwili próby gotów jest postawić na szali własne życie, byle ocalić podlegającą mu załogę. Co więcej, chociaż mógłby w pewnym momencie tupnąć i powiedzieć "a nie mówiłem?", to z godnością z tego rezygnuje. To żywy posąg heroizmu. Analogicznie sprawa wygląda z postaciami negatywnymi - Vidrine i jego kompani z BP od samego początku reprezentują pełen komplet grzechów. Są złośliwi, ironiczni, lekceważący i opychają się w zamkniętej kajucie, co skontrastowane jest z umorusanymi twarzami wykonujących swoje obowiązki pracownikami. Twórcy nie pozostawiają na nich suchej nitki, oblewając zarzutami o ignorancję i chciwość. Jakkolwiek trudno nie pomyśleć w tym miejscu, że BP sumiennie zapracowało na taki obraz filmowy, to jest to jednak jedna z największych wad produkcji. Świat bowiem nigdy nie jest czarno-biały.


Niełatwo byłoby to jednak zaobserwować na twarzach aktorów. Kolejne z zaangażowanych gwiazd solidnie realizują schematy charakterologiczne, nie wzbogacając ich o nic, co choćby minimalnie wysunęłoby się poza ramy podstawowej konstrukcji postaci. Może to zresztą i dobrze, bo dzięki brakowi niuansów gry aktorskiej, skupić się można na tym, jak piorunujące wrażenie robi scenografia filmu Berga. Zaczyna się już od pierwszego spotkania z platformą, która swoimi niemałymi rozmiarami a jednocześnie gęstymi, ścieśnionymi wężowiskami rur i kabli sytuuje widza na poziomie autentycznego doświadczania. Odbiorca angażuje się w świat przedstawiony, traktując go niemal jak dokumentalną rejestrację. I to wrażenie nie opuszcza go nawet wtedy, gdy na arenę wchodzi CGI.


Podczas, gdy pierwsza połowa "Żywioł. Deepwater Horizon" to starannie przemyślany i skonstruowany thriller, drugą stanowi rasowe kino katastroficzne. Jeżeli film Berga nie jest najlepszym przedstawicielem swojego gatunku przynajmniej ostatniej dekady, to z pewnością znajduje się w ścisłej czołówce. Jego widowiskowość wkracza na nowy, niemal immersyjny poziom doświadczania. Prezentowane CGI jest niemal niewidzialne, jeżeli chodzi o samą techniczną czy technologiczną stronę. Nie bez przyczyny w tytule filmu znajduje się słówko ?żywioł?, bowiem to, co widz obserwuje na ekranie nie dałoby się inaczej nazwać. Furia z jaką ogień pochłania kolejne elementy stacji, wybuchy i eksplozje targające platformą i miotające znajdującymi się na niej ludźmi jak marionetkami ? w obliczu wiarygodności tego przedstawienia (na poziomie faktograficznym i wizualnym) aż wstyd się człowiekowi robi, że czerpie z tego tyle (pozytywnych przecież) wrażeń. Jedno jest pewne: każdy, kto ma wystarczająco rozwiniętą wyobraźnię jest w stanie poczuć w nozdrzach podczas seansu swąd płonącej ropy, topiącego się plastiku i rozżarzonego metalu oraz rozgrzanego powietrza na skórze. Wreszcie filmowy chaos nie został osiągnięty przez pozorne nieuporządkowanie flaszowych, teledyskowych ujęć, a po prostu przez... chaos.


Oczywiście nawet majstersztyk warstwy wizualnej nie jest w stanie załatać istotnej dziury scenariuszowej. Film Berga, jakkolwiek widowiskowy i przejmujący, marginalizuje to, co przecież jest najistotniejszym punktem tej historii - skażenie ekologiczne. Skutki dla środowiska przedstawione są zaledwie lakonicznie i to po finale. Znacznie więcej miejsca poświęcono tym, którzy na platformie zginęli. Chociaż każde życie ludzkie jest istotne i ważne, to przecież kilkanaście mniej osób na świecie w kontekście uśmiercenia ekosystemu Zatoki Meksykańskiej, nie robi wielkiego wrażenia. Zwłaszcza, że pracownicy platform wiertniczych zagrożenie znają i decydują się na nie dla pieniędzy, a nie np. w imię walki o wolność. Gloryfikacja heroizmu pracowników Deepwater Horizon jest więc w pewnym sensie pochwałą pogoni za pieniądzem. Szkoda, że - choćby dla równowagi - nie poświęcono więcej miejsca kwestii ekologicznej. Być może właśnie dzięki równie angażującej produkcji wiedza o, podstawowych przecież, problemach natury dotarłaby do szerszej grupy odbiorców, zwłaszcza ekologicznych ignorantów.


"Deepwater Horizon" to jedna z tych produkcji, których się nie ogląda, lecz doświadcza. Chociaż nie jest wolna od wad ? od kreacji czarno-białego świata i postaci, przez kilka łzawych fragmentów, aż do zepchnięcia na boczny tor problemu skażenia Zatoki Meksykańskiej - to jej doskonale zbalansowana dynamika akcji, nie pozwala filmu zignorować. Niespodziewanie realistyczne przedstawienie ostatnich godzin platformy trzyma w kleszczach do samego końca, a po wszystkim pozostawia widza z jednej strony otępiałego od wrażeń, zaś z drugiej - wściekłego. Mimo bowiem całej widowiskowości kina akcji, przez cały seans tli się w widzu świadomość, że to wszystko wydarzyło się naprawdę i ludzie ludziom (oraz naturze) zgotowali ten los. 


Alicja Górska

FILM

Komentarze

  • Artykuły
  • Wywiady
  • Inne

Amal Clooney wreszcie jest w ciąży?

Zmiana kształtów żony George'a Clooneya może wskazywać na to, że na... »

Wyprasowana twarz Madonny na okładce

59-letnia Madonna mimo upływu czasu nie rezygnuje z wizerunku młodziutk... »

Oficjalna sesja laureatów Złotych Globów!

W niedzielny wieczór, w hotelu Beverly Hilton w Beverly Hills po raz 74.... »

Nasze     Patronaty

Biega
    na blogach

McClellan Brian ? Jesienna Republika. Trylogia magów prochowych t.3
Trzeci i ostatni tom trylogii Magów prochowych doczekał się wreszcie swojej kolejki do czytania.  Po lekturze tomu drugiego zastanawiałam się, czy autor zdoła mnie
Królestwo Książek
Darmowe książki dla Blogerek! (i Blogerów)
Cześć! Wiem, że może to zabrzmieć jak kiczowata reklama, ale akcja z pewnością taka nie jest.Dzielę się wiadomością ze wszystkimi Blogerkami
Kobietnik
"Taki kot pomaluje każdy płot" - zwierzęcy bohaterowie podbijają nasze serca!:)
Sympatyczny zwierzak na okładce nie tylko fizjonomię ma uroczą - jest też istotką o złotym sercu, niezwykle empatyczną, pomysłową, działającą
Książkowa mania
BOOK TOUR: "Co mnie zmieniło na zawsze" - Amber Smith
Cześć, dziś kolejna książka, przeczytana w ramach Book Tour. Organizatorką jest autorka bloga "Wyznania uzależnionej od..książek"     Eden j
Mercy In Your eyes
Doodle Fusion: Planeta Bazgrołów
Stres to niestety nieodłączny element naszego życia. Towarzyszy nam niemal każdego dnia czy to w pracy, szkole, czy w domu. Można sobie z nim radzić na wiele ró
Elle Kennedy: Podbój
Autor: Elle KennedyTytuł: PodbójSeria: Off-Campus #3Stron: 448Wydawca: Zysk i S-kaBeztroska swoboda studencka powoli dobiega końca. Bohaterowie serii Off-Campus stopniowo docieraj
Zwiedzam wszechświat
Zapowiedzi marcowe [2017]
Luty minął jak z bicza strzelił, przyszła pora na marcowe zapowiedzi wydawnicze.Również i tym razem nie powala ilość nowości, które mnie w jaki
Redaktor na tropie
Mariusz Czubaj ?Martwe popołudnie?
Myślcie, a będzie Wam dane Żyjemy w czasach świętej trójcy. Ta trójca to media, biznes i polityka. Zacznę od sprostowania. I czepiania się. Choć
Kobietnik
"Tajemnicze kolorowanki" - kolorowanie i "wartości dodane";)
Pani naszej pierwszoklasistki stara się urozmaicać lekcje na wszelkie sposoby - wiadomo, że niesztampowe zadania przykuwają uwagę, wciągają, intrygują. Gdy zada
Angus Watson "Czas żelaza"
Zazwyczaj dzielę książki na trzy kategorie. Pierwszą stanowią dzieła, które przywracają czytelnikom wiarę w istnienie dobrej literatury. W szeregi drugie
Redaktor na tropie
Marcin Ciszewski ?Wiatr?
Nasza zima zła To miał być sylwester inny niż wszystkie, spędzony w surowych warunkach w schronisku na Kasprowym Wierchu, będącym mekką wszystkich szanują
Fascynacja książką
"Piąta pora roku" Nora K. Jemisin
Kiedy "Piąta pora roku" trafiła w moje ręce, od razu miałam ochotę ją przeczytać. W zależności od nastroju lubię sięgać po różne
Nałogowy Książkoholik
FELIETON: Wcale nas nie znacie!
źródłoPrzeglądając różnego rodzaju strony internetowe i czytając komentarze co poniektórych osób i nie ukrywajmy, że chodzi mi tu gł
Kobietnik
"Taki kot pomaluje każdy płot" - zwierzęcy bohaterowie podbijają nasze serca!:)
Sympatyczny zwierzak na okładce nie tylko fizjonomię ma uroczą - jest też istotką o złotym sercu, niezwykle empatyczną, pomysłową, działającą
Po drugiej stronie... książki
"Harry Potter i Kamień Filozoficzny", wersja ilustrowana
Dziś recenzja trochę nietypowa, bo zdjęciowa. Jestem pewna, że wielu z Was, tak jak i ja z niecierpliwością wyczekiwało tej daty: 21//22 października, premiera
Zwiedzam wszechświat
"Mnich"
Autor: Matthew Gregory LewisTytuł: "Mnich"Wydawnictwo: Vesper, 2016Ilość stron: 457Okładka: miękka ze skrzydełkamiW II połowie XVIII wieku ludzką wyobraźni
Przedpremierowo: Co mnie zmieniło na zawsze [patronat]
Agresja. Brutalność. Przemoc na tle seksualnym.  GWAŁT. Niewiele jest książek młodzieżowych, które  podejmowałyby się próby przedst
Fascynacja książką
"Brama piekieł" Bill Schutt, J.R. Finch
Rozpoczął się listopad. Miesiąc raczej smutny, szary, ponury. Mniej więcej taką atmosferę daje się wyczuć podczas lektury "Bramy piekieł", chociaż
Kobietnik
"Królestwo Liter" - takie pisanie jest miłe niesłychanie:)
O dziwo Starsza jest najpilniejszą uczennicą, mimo że jeszcze w przedszkolu deklarowała ze łzami w oczach: "Ja nie chcę do sioły, nigdy nie pójdę do sio&
Zostań najbogatszym Ojcem Chrzestnym - recenzja gry Kasa i Spluwy
Gry imprezowe goszczą u nas często. Bardzo cenimy sobie tytuły w których może zasiąść więcej niż  osób, gdyż mamy wielu znajomych l
facebook