Duzeka.pl

Katalog

Książka A-Z

OPIS PRODUKTU

4.02.2018, 23:18
  • Autor Colombani Laetitia
  • Tłumaczenie Kozłowska Małgorzata
  • Wydawnictwo Literackie
  • Język wydania polski
  • Język oryginału francuski
  • Numer wydania I
  • Data premiery 2017-11-08

OCENA

Warkocz
Siła kobiet. Trzy poruszające współczesne historie, splatające się w walce bohaterek z przeciwnościami losu. Smita mieszka w Indiach. Należy do Dalitów - kasty ludzi nietykalnych, na najniższym miejscu w hierarchii społecznej. Zajmuje się czyszczeniem latryn. W szkole jej córka jest bita i poniżana. Smita chce odmienić jej los. Ucieka z córką do oddalonej o tysiąc kilometrów miejscowości. W drodze zatrzymuje się w świątyni Tirupati. Prosi Wisznu o łaski i w darze obcina włosy. To największa ofiara, pozbycie się własnego ego, ukorzenie przed bóstwem. Sara jest prawniczką w znanej kancelarii w Montrealu. Wiecznie zajęta, ciągle w pracy, całkowicie skupiona na karierze. Pewnego dnia słyszy przerażającą diagnozę: nowotwór. W trakcie radioterapii traci włosy. Traci też posadę, gdyż szefowie uznają, że choroba nie da się pogodzić z pracą na pełnych obrotach. Guilia ma dwadzieścia lat, jej rodzina prowadzi zakład produkujący peruki z naturalnych włosów. Gdy ojciec dziewczyny ulega śmiertelnemu wypadkowi, Sycylijka musi przejąć rodzinny interes. Firma stoi na skraju bankructwa. Matka zmusza Gulię do małżeństwa z synem lokalnego bogacza, w zamian za wykup hipoteki. Jednak dziewczyna ulokowała swoje uczucia w kimś innym. Ukochany podpowiada rozwiązanie - import włosów z Indii. Losy tych trzech kobiet, które dzielą kontynenty, kultury i osobiste doświadczenia, splotą się pewnego dnia w przedziwny sposób. Niczym warkocz?

"Fenomen wydawniczy - ta książka wywołała wielkie poruszenie, jeszcze zanim się ukazała. Była sensacją targów książki w Londynie - 16 krajów zakupiło prawa do tłumaczenia. Jest znakomitym materiałem na film. To niezaprzeczalnie udany debiut".
RTL


RECENZJA
System warnowo-kastowy jest tak stary jak aryjskie Indie i choć dziś wyraźnie traci na znaczeniu, wciąż jest jednym z najsilniejszych filarów indyjskiego społeczeństwa. W dużych ośrodkach miejskich, wśród elit finansowych i intelektualnych przynależność do jednej z czterech warn w coraz mniejszym stopniu wpływa na życie jednostki, w słabiej rozwiniętych rejonach, których we współczesnych Indiach jest zaskakująco dużo, przestarzałe tradycje wciąż mają się jednak dobrze. Problem dotyczy zwłaszcza dalitów, niegdyś określanych mianem niedotykalnych, a więc ludzi, którzy de facto do owego porządku warnowo-kastowego nie należą - przez setki lat urodzenie w tej grupie nie tylko plasowało człowieka najniżej w hierarchii społecznej, ale praktycznie wyrzucało go poza nawias społeczeństwa. W niektórych częściach Indii wierzono, że samo spojrzenie dalita powoduje nieczystość u lepiej urodzonych hindusów; niedotykalni skazani byli na wykonywanie tak nieczystych zawodów jak sprzątanie latryn lub usuwanie padłych zwierząt z ulic, a jedyną nadzieją na poprawę losu było lepsze wcielenie w następnym życiu, na które musieli sobie jednak zapracować w tym doczesnym. Ruch emancypacji dalitów zaczął się kształtować w pierwszej połowie XX wieku, czego efektem są znacznie lepsze perspektywy dla przedstawicieli tej grupy społecznej. Coraz więcej dalitów próbuje dziś rzucać wyzwanie losowi i walczyć o bardziej poczesną pozycję w indyjskim społeczeństwie. Taką osobą bez wątpienia jest Smita, wciąż młoda niedotykalna z północnej części Indii, z racji urodzenia skazana na pracę czyścicielki toalet. Dzień w dzień kobieta sprząta latryny w domach lepiej urodzonych mieszkańców swojej wsi, zarabiając grosze, ledwie pozwalające przetrwać jej rodzinie i znosząc wszelkie możliwe upokorzenia. Smita ma jednak cel i dla jego realizacji jest gotowa na każde poświęcenie. To kobieta-lwica, która zrobi wszystko, by chronić swoje dziecko i zapewnić mu życie lepsze niż jej własne, nawet jeśli będzie to równoznaczne z przekreśleniem całego dotychczasowego życia i biegiem w nieznane, za jedyną ochronę mając wiarę w ukochanego boga i siłę własnej determinacji. W przeciwieństwie do biernego, pogodzonego z losem męża, Smita nie zamierza poddawać się niesprawiedliwym wyrokom boskim, nie akceptuje faktu, że jej córka mogłaby wieść egzystencję równie podłą jak jej własna, rzuca więc wyzwanie zarówno społeczeństwu, jak i przeznaczeniu. Smita jest więc uosobieniem śakti - kobiecej siły i energii, przed którą w mitologii hinduizmu respekt odczuwają nawet najpotężniejsi bogowie. 

Świat zachodni lubi pochylać się nad krzywdą hinduskich niedotykalnych. Lubimy stawiać się na pozycji wyższości, uważać za lepszych, w naszej kulturze nie ma bowiem miejsca dla takiego barbarzyństwa. Czy aby na pewno jednak? Zdaniem Laetiti Colombani więcej w tym przekonaniu projekcji niż prawdy, niedotykalnym równie łatwo zostać bowiem w Indiach, co w Europie. O społecznym wykluczeniu decydują, oczywiście, inne czynniki niż pochodzenie, choćby choroba, zwłaszcza ta przewlekła, nieuleczalna, zmieniająca życie w nieustanny wyścig ze śmiercią. Nowotwór to temat wstydliwy, rodzaj społecznego tabu, chorzy traktowani są jako osoby słabe, drażliwe i pogrążone w smutku - trudno z nimi rozmawiać, lepiej więc unikać kontaktu, wycofać się z relacji, nawet bardzo bliskiej. Sara stała się dalitką, gdy jej choroba wyszła na jaw; z kobiety sukcesu niemal z dnia na dzień zmieniła się w istotę godną co najwyżej współczucia - często wynikającego nie tyle z dobroci serca, co poczucia wyższości osoby zdrowej, żyjącej pełnią życia nad wrakiem, jakim na pewnym etapie leczenia staje się każdy pacjent onkologiczny, oraz strachu przed podobnym losem. Sara stała się ponadto krwawiącą płotką w basenie pełnym rekinów - nie trzeba było długo czekać, by silniejsi pracownicy kancelarii wykorzystali jej chwilowe osłabienie do osiągnięcia własnych celów. Uważali się za zwycięzców, to Sara jednak wygrała, zyskała bowiem nowe życie w pełnym tego słowa znaczeniu. Rak zmienia perspektywę i choć mało który z ozdrowieńców rzuca wszystko i zostaje ascetą w indyjskim aśramie lub przepływa Ocean Spokojny w pontonie, to niemal każdy zaczyna inaczej układać życiowe priorytety. Sara nie jest wyjątkiem, dzięki chorobie zaczęła bowiem dostrzegać, że przez całego dotychczasowe życie zachowywała się niczym chomik na kołowrotku lub dobrze naoliwiona maszyna. Kontrolę nad własną przyszłością odzyskała dopiero w momencie, gdy zawiodło ją jej własne ciało. 

Giulia nie choruje na śmiertelną chorobę, nie została też wykluczona ze społeczeństwa ze względu na pochodzenie swych rodziców, miała jednak pecha urodzić się jako kobieta - istota wprawdzie już nie pogardzana, wciąż jednak uważana za słabszą, a więc gorszą. Nie tylko przez mężczyzn, także przez same kobiety, które z mlekiem matek wysysają mityczne przeświadczenie o niewieściej słabości. Z punktu widzenia sycylijskiego społeczeństwa śmierć ojca jest dla Giulii równoznaczna z nędzą, koniecznością sprzedania rodzinnej firmy, i wyrzuceniem na bruk kobiet, które pracowały w niej od dziesiątek lat. Dziewczyna znajduje rozwiązanie - chce się podjąć zarządzania odziedziczonym po ojcu zakładem perukarskim, nawet jej matka nie wierzy jednak w powodzenie tego pomysłu. Dla niej jedynym ratunkiem jest małżeństwo Giulii z mężczyzną na tyle bogatym, by był w stanie utrzymać zarówno żonę, jak i jej rodzinę. Dziewczyna również się waha - nęci ją perspektywa przygody i sprawdzenia granic własnych możliwości, a jednocześnie hamuje strach przed porażką, niska samoocena i lęk przed wzięciem na barki tak gigantycznej odpowiedzialności. To typowo kobiece emocje - zdaniem psychologów to właśnie brak wiary w siebie, niski stopień determinacji i przebojowości, skromność oraz strach przed zrobieniem pierwszego kroku w biznesie sprawiają, że wciąż tak mało kobiet zajmuje kierownicze stanowiska lub staje na czele własnych przedsiębiorstw. Tak jesteśmy wychowywane - chłopcy mają być odważni, by zdobywać świat, dziewczynki skromne, ciche i urocze. Giulia udowadnia jednak, że przy odrobinie wsparcia, zwłaszcza ze strony mądrego mężczyzny, kobieta jest w stanie wyjść z klatki tzw. dobrego wychowania i sięgnąć po marzenia. 

Warkocz jest, rzecz jasna, powieścią o społecznej izolacji, ludziach odrzucanych przez innych członków danej społeczności, odmienności budzącej strach lub politowanie. Powieść Laetitii Colombani mówi jednak również o sile ludzkiej solidarności, która pcha świat do przodu, mocy kobiecej energii, przede wszystkim jednak o indywidualnym wpływie jednostki na losy innych ludzi. Francuska pisarka w niezwykły i chwytający za serce sposób pokazuje jak nasze codzienne, często drobne decyzje mogą zmieniać życie innych ludzi, dawać im szansę, nadzieję, możliwości. Smita zdecydowała się na poświęcenie w imię religii, nie wiedząc, że ofiara jej i małej Lality uratuje inną kobietę przed bankructwem, innej jeszcze dając nadzieję na zwycięską walkę z losem. Laetitia Colombani rozpisała swoją debiutancką powieść na trzy głosy, opowiadając na przemian o losach swoich bohaterek. Smita, Sara i Giulia nigdy się nie spotkały, nie były nawet świadome swego istnienia, ich losy złączyły się jednak nierozerwalnie niczym trzy sploty warkocza. Może jest w niej nieco banału, prawdziwe życie rzadko kiedy przypomina jednak powieść przygodową, najczęściej składa się właśnie ze zwyczajnych chwil i banalnych zdarzeń. Niemal do ostatniej strony czytelnik nie wie co stanie się spoiwem dla trzech całkowicie obcych sobie kobiet, mieszkających na różnych kontynentach i wiodących zupełnie inny tryb życia. Gdy jednak pozna prawdę odczuje wstrząs, który długo nie minie. Warkocz pozostanie z nim, nie pozwoli łatwo wyrzucić się z głowy, a może też skłoni do myślenia wykraczającego poza jego własny mikroskopijny ślad. Tak powinna działać wielka literatura, a powieść Laetitii Colombani, mimo niewielkiej objętości, bez wątpienia do tego rodzaju literatury należy. 

Blanka Katarzyna Dżugaj

Komentarze

  • Artykuły
  • Wywiady
  • Inne

Amal Clooney wreszcie jest w ciąży?

Zmiana kształtów żony George'a Clooneya może wskazywać na to, że na... »

Wyprasowana twarz Madonny na okładce

59-letnia Madonna mimo upływu czasu nie rezygnuje z wizerunku młodziutk... »

Oficjalna sesja laureatów Złotych Globów!

W niedzielny wieczór, w hotelu Beverly Hilton w Beverly Hills po raz 74.... »

Nasze     Patronaty

Wielkie nadzieje
O wielkich nadziejach, wielkich miłościach i przede wszystkim wielkich przyjaźniach

Biega
    na blogach

McClellan Brian ? Jesienna Republika. Trylogia magów prochowych t.3
Trzeci i ostatni tom trylogii Magów prochowych doczekał się wreszcie swojej kolejki do czytania.  Po lekturze tomu drugiego zastanawiałam się, czy autor zdoła mnie
Królestwo Książek
Darmowe książki dla Blogerek! (i Blogerów)
Cześć! Wiem, że może to zabrzmieć jak kiczowata reklama, ale akcja z pewnością taka nie jest.Dzielę się wiadomością ze wszystkimi Blogerkami
Kobietnik
"Taki kot pomaluje każdy płot" - zwierzęcy bohaterowie podbijają nasze serca!:)
Sympatyczny zwierzak na okładce nie tylko fizjonomię ma uroczą - jest też istotką o złotym sercu, niezwykle empatyczną, pomysłową, działającą
Książkowa mania
BOOK TOUR: "Co mnie zmieniło na zawsze" - Amber Smith
Cześć, dziś kolejna książka, przeczytana w ramach Book Tour. Organizatorką jest autorka bloga "Wyznania uzależnionej od..książek"     Eden j
Mercy In Your eyes
Doodle Fusion: Planeta Bazgrołów
Stres to niestety nieodłączny element naszego życia. Towarzyszy nam niemal każdego dnia czy to w pracy, szkole, czy w domu. Można sobie z nim radzić na wiele ró
Elle Kennedy: Podbój
Autor: Elle KennedyTytuł: PodbójSeria: Off-Campus #3Stron: 448Wydawca: Zysk i S-kaBeztroska swoboda studencka powoli dobiega końca. Bohaterowie serii Off-Campus stopniowo docieraj
Zwiedzam wszechświat
Zapowiedzi marcowe [2017]
Luty minął jak z bicza strzelił, przyszła pora na marcowe zapowiedzi wydawnicze.Również i tym razem nie powala ilość nowości, które mnie w jaki
Redaktor na tropie
Mariusz Czubaj ?Martwe popołudnie?
Myślcie, a będzie Wam dane Żyjemy w czasach świętej trójcy. Ta trójca to media, biznes i polityka. Zacznę od sprostowania. I czepiania się. Choć
Kobietnik
"Tajemnicze kolorowanki" - kolorowanie i "wartości dodane";)
Pani naszej pierwszoklasistki stara się urozmaicać lekcje na wszelkie sposoby - wiadomo, że niesztampowe zadania przykuwają uwagę, wciągają, intrygują. Gdy zada
Angus Watson "Czas żelaza"
Zazwyczaj dzielę książki na trzy kategorie. Pierwszą stanowią dzieła, które przywracają czytelnikom wiarę w istnienie dobrej literatury. W szeregi drugie
Redaktor na tropie
Marcin Ciszewski ?Wiatr?
Nasza zima zła To miał być sylwester inny niż wszystkie, spędzony w surowych warunkach w schronisku na Kasprowym Wierchu, będącym mekką wszystkich szanują
Fascynacja książką
"Piąta pora roku" Nora K. Jemisin
Kiedy "Piąta pora roku" trafiła w moje ręce, od razu miałam ochotę ją przeczytać. W zależności od nastroju lubię sięgać po różne
Nałogowy Książkoholik
FELIETON: Wcale nas nie znacie!
źródłoPrzeglądając różnego rodzaju strony internetowe i czytając komentarze co poniektórych osób i nie ukrywajmy, że chodzi mi tu gł
Kobietnik
"Taki kot pomaluje każdy płot" - zwierzęcy bohaterowie podbijają nasze serca!:)
Sympatyczny zwierzak na okładce nie tylko fizjonomię ma uroczą - jest też istotką o złotym sercu, niezwykle empatyczną, pomysłową, działającą
Po drugiej stronie... książki
"Harry Potter i Kamień Filozoficzny", wersja ilustrowana
Dziś recenzja trochę nietypowa, bo zdjęciowa. Jestem pewna, że wielu z Was, tak jak i ja z niecierpliwością wyczekiwało tej daty: 21//22 października, premiera
Zwiedzam wszechświat
"Mnich"
Autor: Matthew Gregory LewisTytuł: "Mnich"Wydawnictwo: Vesper, 2016Ilość stron: 457Okładka: miękka ze skrzydełkamiW II połowie XVIII wieku ludzką wyobraźni
Przedpremierowo: Co mnie zmieniło na zawsze [patronat]
Agresja. Brutalność. Przemoc na tle seksualnym.  GWAŁT. Niewiele jest książek młodzieżowych, które  podejmowałyby się próby przedst
Fascynacja książką
"Brama piekieł" Bill Schutt, J.R. Finch
Rozpoczął się listopad. Miesiąc raczej smutny, szary, ponury. Mniej więcej taką atmosferę daje się wyczuć podczas lektury "Bramy piekieł", chociaż
Kobietnik
"Królestwo Liter" - takie pisanie jest miłe niesłychanie:)
O dziwo Starsza jest najpilniejszą uczennicą, mimo że jeszcze w przedszkolu deklarowała ze łzami w oczach: "Ja nie chcę do sioły, nigdy nie pójdę do sio&
Zostań najbogatszym Ojcem Chrzestnym - recenzja gry Kasa i Spluwy
Gry imprezowe goszczą u nas często. Bardzo cenimy sobie tytuły w których może zasiąść więcej niż  osób, gdyż mamy wielu znajomych l
facebook