„Kadry niedogaszonych wspomnień” to drugi tom serii „Aspen i Joyce”, który stanowi bezpośrednią kontynuację wydarzeń z pierwszej części („Inne tonacje ciszy”). Zdecydowanie warto wiedzieć o tym przed sięgnięciem po tę książkę – niestety ja, nie znając tej informacji, rozpoczęłam swoją przygodę z serią od drugiego tomu i muszę przyznać, że trochę żałuję. Choć autor streszcza wcześniejsze wydarzenia, cała przyjemność płynąca z odkrywania fabuły po kolei została utracona. Dla pełnego wrażenia lepiej zacząć od początku, by lepiej poznać bohaterów i ich motywacje.
Ten tom koncentruje się na Aspen Wakefield, która pół roku po zniknięciu Graysona Joyce’a wciąż nie może o nim zapomnieć. Przypadkowo odnaleziony polaroid staje się dla niej dowodem na to, że ich życie łączyła wspólna przeszłość, której Grayson nigdy jej nie ujawnił. Aspen postanawia odkryć prawdę o ich relacji, wracając do Prescott w Arizonie, gdzie spróbuje dowiedzieć się, dlaczego Grayson ukrywał przed nią fakty.
„Kadry niedogaszonych wspomnień” to książka pełna zaskakujących zwrotów akcji, które jak zwykle są mocną stroną autora. Historia potrafi wciągnąć, a narracja zaskakuje momentami, które pozostają w pamięci na długo. Wszystko to za sprawą ciekawej formy. Fabuła zręcznie łączy teraźniejszość z przeszłością, dodatkowo przedstawiając wydarzenia z dwóch perspektyw, co sprawia, że czytelnik z zapartym tchem śledzi rozwiązywanie zagadki.
Jednak większość książki to opowieść o emocjach bohaterów, ich przeżyciach i wewnętrznych konfliktach, co nadaje historii głębi i sprawia, że staje się ona bardziej angażująca. A trzeba przyznać, że autor stawia bohaterów w naprawdę trudnych sytuacjach, każąc im kwestionować niejedną ważną dla nich relację.
Plusem tego tytułu jest playlista. Podczas czytania historii można jej posłuchać na Spotify i lepiej wczuć się w klimat opowieści. Bo chociaż wątkiem przewodnik jest próba ustalenia przeszłości, to jednak relacja między głównymi bohaterami odgrywa kluczową rolę. Oni sami niejednokrotnie unikają trudnych słów, wolą wyrazić uczucia za pomocą muzyki. Czy czytelnikowi uda się wyłapać ukryte w niej podteksty? Warto spróbować!
Niestety, zakończenie książki pozostawia nieco do życzenia. Choć wyjaśnia kluczowe zagadki, to jest ono nieco naiwne, a sposób, w jaki wszystko zostaje rozwiązane, sprawia wrażenie trochę zbyt magicznego i mało realistycznego. Ciężko uwierzyć, że zaproponowany plan mógłby rzeczywiście przynieść takie efekty, co wpływa na ostateczne wrażenie z lektury.
Podsumowując, Kadry niedogaszonych wspomnień to książka, która potrafi wciągnąć dzięki swojemu napięciu i emocjonalnemu ładunkowi, ale jej zakończenie może rozczarować tych, którzy szukają bardziej realistycznego rozwiązania fabularnych zagadek. Dla osób, które czytały pierwszą część, będzie to niewątpliwie satysfakcjonujące zakończenie historii, jednak dla tych, którzy zaczynają od drugiego tomu, może to być mieszane doświadczenie.
Dominika Róg-Górecka
Autor: Remigiusz Mróz
Tytuł: Kadry niedogaszonych wspomnień
Seria i numer tomu: Aspen i Joyce (tom 2)
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Wydanie: I
Data wydania: 2024-07-03
Kategoria: thriller
ISBN: 9788368158496
Liczba stron: 424
