Nazwisko Marka Hłaski to jeden z symboli literatury pierwszego powojennego dwudziestolecia PRL. Symbolu nieuwiązanego w estetykę socrealizmu, lecz jednocześnie dalekiego od otwartego bycia dysydentem. Człowieka, który pisał o tym, co widział: bez metafor, upiększeń i idealizacji. Jego proza była szarą nagą rzeczywistością Polski Ludowej, dlatego twórczość Hłaski to wciąż lektura trudna, ale i potrzebna. Sięgnięcie…


